Herkes Kendi Parasını Çeker Gezileri

HKPCG – 28 UZUN BİR ARADAN SONRA HEYBELİ

2011-06-15T19:43:00.002+03:00

4 Temmuz 2009'dan beri ilk kez gezi düzenledim. Bu uzun aranın sebebi meğer o tarihlerde hamileymişim ve 1 Nisan 2010’da oğlum Orhan dünyaya geldi. Elbette daha erken de bir gezi düzenlenebilirdi ama her şey çok hızlı oldu, zaman eskisinden daha hızlı akmaya başladı. Gözümü açtım kapadım iki sene olmuş.

Birkaç gün öncesinden 14 Mayıs 2011 Cumartesi günü için arkadaşlara yeni bir gezi duyurusu yaptım. O sabah Heybeliada'ya gitmek için ufak bir hazırlık yaptık ve yollara düştük. Ne yazık ki Bostancı adalar iskelesinden vapur kalkmıyordu, yandaki motorlarla gitmek zorunda kaldık. İşin garibi vapur iskelesinde niye iskelenin çalışmadığına dair bir açıklama da yoktu, sadece “Ada seferleri yanda M.. M… motor iskelesinden yapılıyor” gibi bir duyuru vardı. Umarım o güzelim vapurları tamamen kaldırmazlar…

Sonunda Heybeliada’ya vardık. Orhan geçen sene iki kere adaya gitmişti ama aradan onun için epey zaman geçtiğinden her şey onun için yeni olmalıydı. Hava oldukça serindi, bereket tedarikliydik. Rüzgarı engellesin diye bebek arabasının naylonunu bile kapatma ihtiyacı duyduk. Orhan kısa bir süre sonra uyudu. Sağdan piknik alanına doğru yürümeye başladık, biraz bayır çıkıp solda ağaçlar arasına konuşlandık. Oğlumuz uyurken biz de Volkan’la biraz sırtüstü çimenlere uzanıp gökyüzüne baktık.

Orhan uyandıktan bir süre sonra Nesrin de aramıza katıldı. Arkadaşlara bu gezinin duyurusunu yaparken saat söylememiştim, “biz sabah uyandığımızda gideceğiz, gelenlerle adada buluşuruz” demiştim. Sadece Nesrin gelebildi. Biz de dört kişi gezimize devam ettik. Piknik alanının orada harika manzaralı bir cafeye oturduk, gelsin çaylar, kahveler. Güneş öyle ısıtmaya başladı ki, üstümüzdeki fazlalıkları atarak, kısa kollularla epey bir güneş banyosu yaptık.

Öğleden sonra aşağı iskele yakınındaki Park Restaurant’ta balıklarımızı yedik. Etrafımızı yirmi kadar kedi sardı, ben sadece Orhan’i değil, onları da beslerken, baktım sayı giderek artıyor, vazgeçtim bu sevdadan. Benden sonra Nesrin farklı istikmatte bizden daha uzağa yiyecek atmaya başlayınca çevremizdeki müşteriler de bir oh dedi.

Aslında çok geçe kalmadan döneriz diye düşünmüşken Bostancı’ya vardığımızda akşam olmuştu bile. Güzel bir Cumartesi geçirdik, Nesrin ben, Orhan ve Volkan. Gezilere devam…

HKPCG – 27 KINALI ADADA DENİZ SEFASI

2009-07-08T10:47:00.000+03:00

4 Temmuz 2009 Cumartesi Kınalı Ada'ya yalnız gittim. Geçen yaz sonu Nesrin sayesinde adayı yeniden keşfetmiştim. Deniz hiç de fena değildi. Gene aynı umutlarla vapurdan inip sağ koldan 50 m kadar ilerlediğimde denizde iki kafanın benim tarafıma doğru baktığını ve bana el salladığını gördüm. Nesrin ve adayı bizden çok önce keşfedip sık sık yüzmeye gelen su kuşu yeğeni Işık'tı.

Hemen eşyalarımı yerleştirip attım kendimi suya. Nesrinlerin yanına yüzene kadar buuuz gibi suda yana yakıla kulaç atmaya devam ettim. Soğuk uzun süre kollarımı yakmaya devam etti. Biraz alışır gibi oldum, su da arkadaşlarımla hoş beş ettik ve ama uzun süre kalmadan çıktık. Bu sefer deniz pek güzel değildi. Yine de üç kere girdim çıktım.

Devamında biraz yürüyüş, Bahar Pastanesi'nden güzel bir meyveli pasta ile deniz sefamızı sonlandırıp vapurla Bostancı'ya döndük. Tahminim birkaç hafta içinde deniz suyu hepten ısınmış olur ve temizlik konusunda biraz şüphelerim olsa da geçen yaz sonu gibi keyifle denize gireriz. Aşkın'ın tercihi olan Burgaz Ada da elbette iyi bir alternatif olacaktır.

Bu Temmuz başında HKPCG blogu 2. yılını doldurdu ve bu 3. yazımız. Lunapark gezisini gelenekselleştirmek biraz tuhaf olacağı için yeni bir lunapark gezisi çağrısı yapmadım. İki kere yeter. İlk yıllardaki gibi çok gezi düzenlemiyorum ama hiç belli olmaz arka arkaya yeni gezi duyuruları yapabilirim. Hepinize iyi yazlar dilerim. - Şule

HKPCG – 26 HEYBELİADA

2009-04-18T18:33:00.001+03:00

Havalar ısınmak bilmeyince ada gezilerini de bu yıl geç yaptık. Aslında ben önceki haftalarda İncilay’ı görmek için Elvan’la birkaç kez Heybeliada’ya gitmiştim. Ama havalar soğuk ve yağışlı olduğundan gezememiştik. Hatta mimoza zamanı, bir ay kadar önce yeni evine taşınmadan evinin bahçesindeki mimozalardan toplamamız için bizi davet etmişti. Geçen sene mimoza görmeye Büyükada’ya gitmiş (bkz. HKPCG’nin 18. Gezisi) ve mimoza ağaç katliamına tanık olmuştuk.

Harika çiçekler, oldum olası sevmişimdir. Ama ilk kez geçen sene mimoza dallarının nereseyse hepsinin yolunduğunu ve adaya dışarıdan gelenlere satmak için can hıraş bir şekilde yarışıldığını görmüştüm. Artık mimoza yolmamaya karar verdim. Satın da almıyorum.

Neyse Heybeli’ye gittiğimizde zaten mimozalar da bitmişti. İncilay bizi iskelede karşıladı. Kapıdan onun evine uğradık, suyumuzu şekerimizi kontrol edip Ruhban Okulu’na doğru yürüyüşe geçtik. Bayır yukarı çıktıkça ısınmaya başladık.

Mine, Yeliz, Volkan ve ben İncilay’ın gösterdiği yabani kuşkonmazları da toplaya toplaya aheste gülbeste yukarı doğru yürüyorduk. Kendine aldığı yeni süper fotoğraf makinesiyle Mine daha sakin daha yavaş harika fotoğraflar çekerken ben bizim ufak dijitalle uçanı kaçanı çekmeye devam ediyordum. Aralarda Mine gözden kayboluyordu. Daha doğrusu fotoğraf çekerken geride kalıyordu. Sohbet ede ede Ruhban Okulu'na vardık. Tabi kapısı kapalıydı.

Ruhban Okulu’na önceden randevu alınarak girilip gezilebiliyormuş. Ama müthiş kütüphanesine giriş için farklı yerden daha özel bir izin almak gerekiyormuş. Bir ara bu konuyu araştırıp okulu gezeriz diye düşündük. İncilay okulun çevresinde bir tur atmayı önerdi.

Her taraf o kadar yeşil, o kadar taze ve güzeldi ki insanın zaten hemen aşağı inesi yoktu. Okulun çevresini gezerken birden ne görelim tırtıl dizisi. Tek tek saydım tam 49 tırtıl tren gibi dizilmişler, gidiyorlar. Bu bir çam tırtılıymış ve böyle içgüdüsel olarak birbirinin peşine takılır gezermiş. Volkan böyle bir tırtıl dizisini çocukluğundan beri görmediğini söyledi, ben ise ilk kez görüyordum. Çok güzeldi. Hepimiz pür dikkat bir süre bunları izledik.

Yavaş yavaş geri dönüş yoluna geçtik. Heybeliada’daki yürüyüş öyle iyi geldi ki, sanki oksijen bizi daha da diriltti. Aşağıya inince ben elmalı ponçik almayı önerdim. O gün aynı zamanda Paskalya idi.

Biraz ponçik, biraz paskalya alıp iskele yakınındaki çay bahçesinde çaylarımızı da söyledik. Afiyetle yedik içtik. Bu bahar adalara birkaç kez gezi düzenleyebilirim. Deniz zamanı da Kınalı’ya yüzmeye gideceğiz. Haberiniz olsun.

HKPCG –25 İZCİ PARKI

2009-04-18T17:28:00.001+03:00

İzci Parkı’nda yanlızdım. Ama kesinlikle gittiğime değdi. Otobüsten inip 10 dakikalık yürüyüşten sonra Öğretmenevinin bahçesine vardım. Tahminimden daha kalabalıktı. Zor da olsa bir boş masa buldum.

Öğretmenler, mahalle sakinleri, benim gibi artık o mahallede oturmasa da buranın güzelliğini bilenler gelmiş, bir şeyler yiyip içerek beraberindekilerle sohbet ediyordu. Ben de bir çay ve bir şam kurabiyesi alıp afiyetle yedim içtim, gazetemi okudum. Diğer masalara göz gezdirdiğimde bira ve patates kızartmasının revaçta olduğunu farkettim. Bir daha ki sefer aynısından yapalım diye aklımdan geçirdim. Bizim gezi grubundan gelen giden olmayınca daha fazla oturmanın anlamı kalmadı, yeşile ulaşmalıydım. Yavaş yavaş İzci Parkı’na doğru yürümeye başladım.

Bu yıl ilkbaharı biraz geç yaşamaya başladık. Bildiğiniz gibi son dört aydır yağış olmayan gün sayısı parmakla sayılacak kadar azdı. Havalar ısınmak bilmedi. Ama bu yağışlar kesinlikle bitkileri çoşturdu. Etraf harikaydı. Birçok fotoğraf çektim. Her zaman olduğu gibi kendimi de fotoğraf karelerine sığdırdım. Bir ara uygun bir yükseltiye makinayı koydum, 10 sn.'ye ayarlayıp otomatik olarak kendimi çektim: kollarımı açmış tüm parkı kucaklamıştım.

Hava biraz serindi, terlemekten çekindiğim için aheste adımlarla etrafa seyrederek tüm parkı turladım. Ortada yazları küçük izcilerin kamp kurduğu geniş alanda uçurtma uçuran birkaç kişi ile top oynayan çocukları seyrettim. Yakar top oynayanlar çok eğleniyordu.

İzci Okulu'na yakın bahar ve yaz aylarında güzel pideler de servis yapan çay bahçesinin az aşağısında yer alan futbol sahasında bir hareketlilik vardı. Küçük bir dozerle sanki sahayı düzlüyorlardı. Etrafta daha önce Güvenlik gördüğümü hatırlamıyorum, buraya özel Güvenlik koymuşlar. Bir tanesine yaklaşıp buraya ne yapıyorlar diye sordum. Umarım bozmuyorlardır dedim. Güvenlik görevlisi buraya koşu parkuru yapacaklar dedi. Etrafta "Türkiye" formalı koşucular da gördüm. Bisiklete binenler de vardı.

Bahar bitmeden bir kere daha İzci Parkı'na gelmeye çalışacağım. Burası şehrin göbeğinde harika bir yer. Vakit yaratın, buraya gelin derim...

HKPCG – 24 TİYATRO (MASKELİLER)

2009-01-22T15:20:00.001+02:00

Yeni yılın ilk gezisinde tiyatroya gittik. Önceki tiyatro bileti alma girişimleri kolay olmamıştı. Bu oyuna bilet almam şu şekilde oldu: 11 Ocak 2009 Pazar gününden 5 gün önce öylesine şansımı denemek amacıyla Kadıköy Haldun Taner Sahnesi gişesine gittim. Maskeliler oyunu için sürpriz bir şekilde önlerden yan yana 8 kişilik yer olduğu görünce hemen biletleri aldım. HKPCG katılımcılarına ertesi gün duyurumu yaptım. Biraz sayı sınırlı oldu ama önceki deyimlerimden zaten aldığım biletlere kolayca talipli çıkmıyordu. Ben, Volkan, Nesrin, Yeşim, Mustafa, Aysel Abla, Bülent Abi ve bir gün önceden gelemeyeceğini bildiren arkadaşımızın yerine de Ezgisu geldi ve oyunu birlikte izledik.

Volkan’la 4-5 yıl önce Üsküdar’da çalışırken bazen iş çıkışları, Üsküdar Müsahipzade Celal Sahnesi’ne önceden bilet almadan, oyun başlamadan 20 dakika kadar önce gider, protokole ayrılmış en ön sıralarda yer varsa, bilet alır ve son beş dakikada oyuna girerdik. Bu Volkan’ın taktiğiydi. En ön sıradan oyun seyretmek de keyifliydi. Doğancılar Parkı’nın tam karşısında yer alan bu sahne uzun bir süre tadilattaydı. Tadilat sonrası ilk kez gidiyorduk. Tavan yükselmiş, koltuklar yenilenmiş, yeni bir tiyatro salonu olmuştu olmasına ama ne hikmetse eski kafalı ticari sinema işletmecileri gibi biraz daha fazla seyirci alsın diye koltukların arasındaki mesafeyi gene çok dar tutmuşlardı. Siz tam koltuğunuza yerleşmişken, yanınızdaki koltuğa oturmak isteyen başka bir izleyiciye yer vermeniz için ya bedeninizi dikleştirip dizlerinize garip şekiller vermeniz ya da ayağa kalkıp geriye koltuğa yaslanarak geçişi kolaylaştırmanız gerekiyor. Yenilenmiş bir tiyatro salonunda bile bunları yaşadığınız için gene hayret ediyor ve 1 saniye içinde de bunlar ülkemizde olağan şeyler kabul edildiğinden hayret ettiğinize hayret ediyorsunuz.

Oyunun adı Maskelier, yazan Ilan Hatsor, Türkçeye çeviren Nebil Tarhan, yöneten Taner Barlas. Hikaye Filistin’de geçiyor. Maskeliler Ortadoğu’da veya halkları birbirine kırdıran, kardeşi kardeşe düşman eden her coğrafya için geçerli olabilecek iç burkucu bir konuya sahip. Filistinli üç kardeşin hesaplaşmasını canlandıran oyuncular Sedar Orçin, Levent Üzümcü ve Mehmet Gürhan başarılı bir oyunculuk sergiliyorlar. Kendinizi oyuna kaptırmışken, oyunun çabuk bitmesi biraz şaşırtıcı. Ama belki sürenin çok uzun olmaması da iyidir.

Oyun çıkışı bir pastaneye oturup çay, pasta eşliğinde sohbet ederek biraz özlem giderdik. Bir daha ne zaman tiyatroya gideriz bilemiyorum. Ama Burak'ın Kartepe önerisi için anket açtım, gelen yanıtlar doğrultusunda bir şeyler organize edeceğim veya etmeyeceğim.

HKPCG – 23 KOSTÜMLÜ YILBAŞI PARTİSİ

2009-01-07T14:58:00.001+02:00

2008’in son HKPCGezisinde bu kez kalabalıktık. Yeni yılı 12 kişi birlikte karşıladık. Umarım herkes benim kadar eğlenmiştir, bana göre çok neşeli ve güzel bir yılbaşı gecesi oldu. Gezi duyurusunu yaparken “sadece içeceklerinizi getirin, yiyecekler bizden” demiştim ama sağ olsun arkadaşlar yiyecek de getirmişler böylece tam anlamıyla Herkes Kendi Parasını Çeker Gezisi oldu. Yediğimiz içtiğimiz bizde kalsın, bu geceyi bizimle beraber geçiremeyen arkadaşlara neler yaptığımızı anlatayım:
Bildiğiniz gibi kostümlü bir partiydi. Kostümü olmayan da sokakta giyemeyeceği bir aksesuarla gelsin demiştim. Herkes pek güzeldi: Beyaz yakalı siyah ilkokul önlüklü, pijama üzerine kimonolu, aikido kıyafetli, poşulu, Noel baba şapkalı mı ararsın, çocuk kahramanı çilli kız kostümlü mü, tekini biri ötekini diğerinin giydiği parmaklı çoraplı çiftler mi, sarı parlak antenli tacını kafaya takıp ağır makyaj yapan mı, pofuduk terlikli küçük prenses mi, yoksa Bursa halk oyunları kıyafeti giyip oradan oraya seken mi ararsın, hepsi vardı.

Arada şak şak fotoğraf çekenlere “fotoğraf çekmeyi bırakın, dans edin” deyip duran Nesrin’e hak vermiyor değildik ama birbirimizin görüntülerini dondurmaktan da kendimizi alamıyorduk. Hareketli görüntü alıcıları ise Mustafa ve Volkan’dı. Gecenin sonunda çektiklerimizi seyrederken de epey kahkaha attık. Dans da ettik, halk oyunları da oynadık. Ne güzel ki kimse nazlanmadı. Arada ciddi konuşmalara girmeye çalışanları da susturmayı başardık. Yapacak daha birçok atraksiyon vardı ama gece öyle çabuk geçti ki…

Yeni yıla girmeden birkaç saat önce aramızda hediye çekilişi yaptık. Herkes beraberinde 1 adet hediye getirmişti. İsimlerimizi küçük kağıtlara yazdım, her birini katlayıp, bir bardağa attım. Herkes bir kağıt çekti, kağıtta kimin ismi yazıyorsa, beraberinde getirdiği hediyeyi o kişiye verdi. Böylece herkesin bir yeni yıl hediyesi oldu.

Aldığım Kızma Birader oyununun Ebru’ya çıkmasına çok sevindim, böylelikle bu hediye küçük prenses Ezgi ve o gece bizimle olmayan Ekin’e de gitmiş oldu. Aşkın’ın hediyesi ise o gece ilk kez gördüğümüz arkadaşı Derya’ya çıktı. Volkan’a ise Sibel’in hediyesi Seyahatname çıktı. Hepimizin hediyesi ayrı güzeldi.

Bir Yılbaşı klasiği olan “Tombala” bile vardı gecede. Çoğumuz çocukluğumuzdan beri oynamamıştık. Ebru ve Ezgi önde gibi gözükse de kazanan Mesut Abi oldu. O gece hepimiz kazanmıştık aslında. Yeni yıla güzel girdik, umarım herkes için 2009 iyi bir yıl olur…

NOT: Kınalı Ada Deniz Sefasını (22. Gezi) blog’a eklemedim, üzerinden çok zaman geçti, bu geziyi 2009 yaz başı tekrarlayacağız, o zaman yazarım.

HKPCG - 21 SENE-İ DEVRİYE: LUNAPARK

2008-08-27T16:37:00.000+03:00

Her geçen yaz (ve yıllar) bir öncekinden daha hızlı geçiyor. Galiba yaşlanıyoruz...

İşlerimiz önceki yazlara göre biraz daha fazlaydı. Toplu organizasyonlar ve HKPCG duyuruları yapamadım.
Ama tabi ki birkaç arkadaşla birkaç kez, ortak çaba göstererek görüşmeyi başardık. Hatta geçen sonbahar İstanbul’dan İzmit’te taşınan Cananları çok özlediğimden, biraz da onlara emrivaki yaparak bir Cuma günü işten erken çıkıp İzmit’e gitmeyi bile başardım. Kızları Nehir büyümüş, dillenmiş, pek bir tatlı olmuş.

Bu yaz inanmayacaksınız ama şu benim naçizane gezilerim (HKPCG) başlayalı 1 yıl oldu. Şimdiye kadar toplam 21 yere gezi düzenlemişim (bkz. blog’ta sağ sütun, "gezi bazında katılım sayısı").

HKPCG'nin sene-i devriyesini 6 Temmuz 2008 Pazar akşamı ilk gezi yerimiz olan Bostancı Lunapark'ında kutladık. Aslında özel bir kutlama yapmadık, sadece lunaparktaki bazı oyuncaklara bindik, aralarda hoş beş ettik. Özellikle çocuklu arkadaşların bu sefer bize katılacağını düşünmüştüm ama gene olmadı.

Herkesin yazı umarım iyi geçmiştir. Sonbaharda gene müze ve kapalı mekan gezileri için duyurular yapacağım. Görüşmek dileğiyle… Şule

HKPCG – 20 Caddebostan’ta Redbull Eğlencesi‏

2008-06-28T15:51:00.000+03:00

25 Mayıs 2008'de öğle üzeri 1.Red Bull Flugtag İstanbul için ben, Volkan, Serpil ve Arzu Caddebostan sahilde buluştuk. Mine sonradan bize katıldı, çünkü buluşamadık, çünkü çok kalabalıktı ve hatta buluşamadığımız için ben kalp bile kırdım :(

Hava çok sıcaktı. Redbull'un organizasyonunda uçan makina icat eden ekipler sırayla küçük bir gösterinin ardından denize uzanan platform üzerinden denize uçtular, daha doğrusu düştüler. Bu yarışmanın jürisi platformun karşısında yer alan şehir hatları vapurundaydı. Etrafta da çok sayıda tekne, yelkenli vs. vardı. Denizden gösteriyi seyredenler rahattı.

Yarışmanın sonunu bekleyemedik. Serpil ve Arzu bizden de önce kalabalıktan uzaklaşmıştı. Biz de yanlarına gittik, civarın en esintili yerinde oturup biraz atıştırdık. Kendimizi de yatıştırdık. Sonra dedik ki çok kalabalık yerlerde HKPC gezisi yapmayalım. Yaz hızlı geçiyor. Bu satırları Haziran sonunda yazıyorum. Yeni gezimiz ne zaman bilmiyorum. Sevgiler...

HKPCG – 19 Istanbul Modern Gece Ziyareti

2008-05-22T18:54:00.000+03:00

18 Mayıs 2008 Pazar akşamı İstanbul Modern’e gittik, ben, ablam ve arkadaşı Zeynep. Müzeler Haftası sebebiyle gece 23:00’e kadar açıktı müze. Sergilere geçmeden güzel manzaralı cafesinde biraz sohbet ve gözlem yapalım dedik. Hemen yanımıza da büyük bir yolcu gemisi demirlemişti. Ortam güzeldi. Satış reyonunda ürün çeşitlemişler. Sergi katalogları, kitaplar ve hediyelik eşyaların adeti ve çeşidi artmış. Enteresan şeyler var. Geçici sergilerin konusu ilginç gelmişti.

Önce Tasarım Kentleri adlı sergiyi gezdik. Bu sergiye fazla beklentili gelmişim, aralarında bildiğimiz önemli tasarımlar yok değildi (birkaç otomobil ve sandalye tasarımı) ama serginin içeriğinden çok serginin düzenlenme tasarımı hoşuma gitti. Kuşkusuz önemli bir sergi ve 10 Ağustos’a kadar da açık.

Kate Moss’un grafik kimliği (Kate Moss’ identity) bile tasarım örneği olarak vardı ve Türkçeye çevirisini de beğendim. Öte yandan gezdiğimiz ikinci sergi “Sessiz Direniş”bana göre çok daha şaşırtıcıydı. 19. Yüzyılın sonunda Rus sanatçıların çektiği ve her biri resim tadında fotoğraflardan oluşuyordu.

Serginin alt başlığı da “Rus Fotoğrafında Resimsellik”ti. Fotoğraf kadar canlı yapılmış resimler insanı etkiler, bu sergide tam tersi, birçoğu suluboya resim gibi duran fotoğrafları çok beğendim. Fotoğrafçılığın daha yeni başladığı yıllarda bu kadar güzel fotoğrafların çekilmesi ve bunların Moskova Fotoğraf Evi Müzesi tarafından korunması takdire şayan bir durumdur.

HKPCG – 18 Büyükada ve Mimozalar

2008-03-21T14:39:00.000+02:00

9 Mart Pazar günü Bostancı Adalar İskelesinde buluştuk (Serpil, Arzu, ben Volkan ve Ezgisu), vapurun kalkmasına epey vakit vardı, yan tarafta çay-simitle kahvaltımızı yaptık. Simitlerimiz göründüğü kadar güzel değildi, kalan parçaları vapurda martılara atarız dedik, öyle de yaptık. Ben daha iskeleye gelmeden yol üstünde bir mimoza ağacı görmüş ve fotoğrafını çekmiştim bile. Ne olur ne olmaz dedim, adada mimoza falan görmeyiz garantiye alalım.

Bundan 4-5 sene evvel gene mimoza zamanı Nesrin'le adaya gitmiştik. Tüm ada gezileri gibi çok güzeldi, birlikte iyi vakit geçirmiştik geçirmesine ama üzerinde çiçeği olan bir mimoza ağacına denk gelememiş, dönüşte iskelede satılan mimozalardan satın almıştık. Büyük olasılıkla mimoza zamanının sonlarıydı ve satış amacıyla tüm mimozalar dalından koparılmıştı.

Ama bu kez öyle olmadı, mimozaları dalında gördük. Ne yazık ki gene büyük bir mimoza yoluşu ve satışı vardı. Kolunu kırdığı halde geziden kendini mahrum etmeyen Serpil'e küçük bir kız küçük bir mimoza demeti hediye etmek istedi. Elbette Serpil bu hediyeyi parasız kabul etmedi. Arkadaki yaşdaşları bu girişimci kızdan örnek almışlardır eminim. Mimozaya arz ve talep fazlaydı. Önceden olsa ben de birkaç sap çiçek yolardım ama bu sefer dalında görmek bana çok daha iyi geldi. Ama yerde bulduğum küçük bir mimozayı kulağımın arkasına sıkıştırıp fotoğrafımı çekmeyi de ihmal etmedim.

Büyükada'ya ayak basan hemen herkes fayton ve bisikletlerle Aya Yorgi Kilise ve Manastırı'na gidiyordu, orasının çok kalabalık olacağını düşünüp Dil Burnu'na kadar yürüyüp geri dönmeye karar verdik. Mine'de Dil Burnu'nda bize katıldı. Böylece ada ekibi tamamlandı. Büyükada meydanına geri döndüğümüzde akşam üzeri olmuştu bile ve kurt gibi acıkmıştık. Her lokanta doluydu, denize yakın masa bulmak imkansızdı.

Sonunda 2. oturduğumuz yerde karar kıldık ve balıklarımız gelene kadar masamızdaki zeytinyağını tabaklarımıza döküp ekmeklerimizi bandıra bandıra yiyerek açlığımızı yatıştırdık. Aslında ben dahil birkaçımız yatıştırmaktan öteye gitti, epey karnını doyurdu. Balıklarımız da güzeldi. İstanbul'a dönüş kalabalık olacağı için daha fazla oyalanmadan motora atlayıp Bostancı'ya geçtik. Tabi bu gezi bir seferlik değil, diğer mevsimlerde de adaların güzelliklerini birlikte yaşayacağız.

HKPCG – 17 Peyzaj ve Süs Bitkileri Fuarı

2008-03-05T16:59:00.000+02:00

Geçen Cumartesi biraz limoniydim. Ufak bir soğuk algılığı ve nezle. Bu yüzden öncesinde HKPCG’nin birkaç müdavimine Peyzaj Fuarına geliyor musunuz diye hiç sormadım bile.

Kendim bile gideceğimden emin değildim. Volkan sabahtan bir karşıya geçme teşebbüsünde bulunmuş ama trafik yüzünden eve geri dönmüştü ve benim fuar gezime gelemeyeceğini söyledi. Ben ise burnumu çeke çeke “bu fuara gideceğim” dedim.

Yeni taşındığımız yerden çeşitli yönlere günün ve haftanın çeşitli saatlerinde ne kadar zamanda bir yerden bir yere ulaşılır tam kestiremiyorum, hoş artık İstanbul’un neresinde ne zaman trafik açık olur o da pek bilinemiyor. Sözü uzatmayalım saat 14:00’da bindim Taksim otobüsüne, 45 dak. sonra indim Harbiye’de 10 dak. yürüyüşle vardım, Lütfü Kırdar Fuar alanına. Şansım yaver gitmişti ama fuarda tek başımaydım. Bu sefer de böyle olsun dedim. Her zaman tek başına güzel bir yeri gezmeyi sevmişimdir. Burası da hayli güzeldi.

Fuar aslında benim gibi bireysel meraklılara yönelik değildi ama gene sanki ben alıcıymışım gibi fuarda koca saksılarda bulunan birkaç mimoza ve manolya ağacının fiyatını sormaktan geri kalmadım. Evdeki 3-5 çiçeğim için sulu gübre ile çeşitli çiçek tohumlarından aldım. Tohumları bu ay içinde ekeceğim Hazirana kadar çiçekler açmış olacak (umarım).

Alafranga’nın Kızıltoprak’taki yeni ofisine yakın Patika adlı seramik atölyesinin de fuarda standı vardı. Atölyenin işletmecisi iki hanım yaptıkları saksı ve bahçe süslerini sergiliyorlardı. Onlarla kısa bir sohbetten sonra fuarı bir kere daha turlayıp son birkaç fotoğrafımı da çekip dışarı çıktım.

O gün hava temiz ve güzeldi, en iyisi Taksim’e yürüyüp yeniden otobüse bineyim dedim. Bu sefer de şansım yaver gitti, otobüs kalkmak üzereyken bindim ve arkadaki tek boş koltuğa oturdum. Fuarda ücretsiz verdikleri Tema Vakfı'nın “bağbahçe” adlı dergisine bakarken yanımdaki yaşlıca bey “ziraatçı mısınız, hevesli misiniz?” diye sordu. “Hevesliyim” dedim ve sohbet başladı.

Meğer bu bey emekli ziraat mühendisiymiş, Erenköy’deki Tema Vakfı’nın gönüllüleri arasındaymış, o gün de vakfın gönüllüleriyle tiyatroya gelmişler, oradan dönüyormuş. Yol boyunca ziraattan, gübre ve sulamadan, kooperatifçilikten, İsrail’deki tarımdan, Bursa, Kumla’daki yazlığından, Türkiye’de tarımın durumundan ve daha pek çok şeyden konuştuk. Böyle rastlantı ve sohbetler insana ne kadar iyi geliyor. Kafam ağırlaşmış ve hafif hasta olarak evden çıkmıştım, kafam gene ağırdı ama kendi başıma güzel bir öğleden sonra geçirmiş olarak eve döndüm.

HKPCG– 16 GERÇEK EV PARTİSİ

2008-02-22T15:59:00.000+02:00

17 Şubatta, karın çok yağdığı günlerden birinde yeni taşındığımız evdeki partiye tam tamına 5 kişi geldi (Aşkın, Mine, Murat, Nesrin, Sibel) Volkan ve benimle birlikte ettik 7. Böyle bir karlı gün için gayet iyi bir sayıydı. İşin aslı taşınalı beri doğru dürüst haber ve hava durumu seyretmediğim için sonradan, seçtiğim tarihin yanlış olduğunun farkına vardım ama elden ne gelir, duruyu yapmıştım. Elbette tüm arkadaşlarımı her zaman bize beklerim, böyle sadece HKPCG kapsamında değil ev gezmeleri…

O gün ne mi yaptık? Bol sohbet, müzik, yemek ve içmek dışında dans da isterdim, olmadı gene. Ama Aşkın’dan hoş bir öneri geldi: “bir dahaki buluşmamızda 70’lerin kıyafetlerinden giyelim ve Bostancı sahilde yürüyelim” dedi. Gülüştük tabi ama bence de güzel fikir, havalar ısınsın başka gelen olmazsa da ben varım bu kostümlü yürüyüşe…

O akşam Sibel’in getirdiği CD’lerden “bilin bakalım, bu neyin müziğiydi” yarışmasına da iştirak etmeye çalıştık. Sibel’in ilk sorusunu 9 sn. içinde Kaptan Onedin diye bilen Murat’tı. Yarışma çok tutmadı, çünkü bilemedik. Herkes gevezeydi, yeni gevezeliklerde buluşmak üzere…

HKPCG - 15: TİYATRO (Çok Yaşa Komedi)

2008-02-13T18:09:00.001+02:00

Yeni yılın ilk gezisinde, karlı bir akşam Cevahir Alışveriş Merkezi içinde yer alan Şişli Cevahir Sahnesi’nde Anton Çehov’un Çok Yaşa Komedi adlı oyununu izledik (ben, Volkan, Nesrin, Mine, Mustafa, Yesim, Aysel Abla ve iki arkadasi). Sanırım herkes oyunu beğendi.

Oyunu Işıl Kasapoğlu yönetmiş. Çok Yaşa Komedi üç bölümden oluşuyor: "Bir Evlenme Teklifi", "Tütünün Zararları" ve "Ayı". Aslında bir dördüncü bölüm de varmış ama onu sahnelemiyorlar. Tüm oyuncular (Zeynep Erkekli, Galip Erdal ve Zafer Algöz) çok başarılıydı. Zafer Algöz’ü ilk gençliğimde Bursa Devlet Tiyatrosu’ndan biliyorum. “Ayı” adlı son bölümdeki performansına çok güldüm. Zeynep Erkekli de o büyük cüssesiyle, esnekliği ve hareketliliğiyle çok etkileyiciydi ve elbette komikti. Dekor belki daha iyi olabilirdi ama ışık güzeldi.

Oldum olası Rus edebiyatını severim. Geçen bayram Bulgakov’un Son Günler-Puşkin adlı oyununu okumuştum, birkaç hafta sonrasında da Çehov’un Çok Yaşa Komedisi’ni seyretmek bana iyi geldi. Rus edebiyatına ait okuduğum veya seyrettiğim eserlerde iki şeyi çok severim. Birincisi Katerina Anna İvanovna, Vasiliy İvanoviç Kuleşov gibi eğlenceli, uzun isimler vardır. İkincisi yerel gibi gözüken konularda, çeşitli dedikodularla bezenen sınıfsal yaşam hikayelerinde aslında tamamen evrensel bir insanlık hali anlatılır. Bu hususta görüş bildirmek ve paylaşmak isteyen arkadaşlarımla konuşmayı arzu ederim.

HKPCG - 14: Arkeoloji Müzesi

2007-12-12T10:47:00.000+02:00

Arkeoloji Müzesi gezimizde epey kalabalıktık diyeceğim ama diyemiyorum. Mine’nin müzeyi iyi tanıyan bir arkadaşı kendi arkadaşlarına rehberlik yaparken biz de o gruba kaynak yaptık, onlarla birlikte gezdik. Volkan, Nesrin, Mine, ben, annem ve babam müzenin altından girdik üstünden çıktık. Daha önce Arkeoloji Müzesi’ne gelmeyenler varsa, buraya ilk kez geldiklerinde görecekler ki bu müze pek çoğu gibi bir günde gezilemiyor. Benim buraya kaçıncı gelişim, hala her şeyi görmedim. Hoş gördüklerim içinde bile fark etmediğim ayrıntılar ve yeni şeylerle karşılaşıyorum. Araya zaman girdiğinde ise yeni bir ben olarak farklı gözle, farklı bakışla yepyeni şeyler görüyorum.

Nasıl olsa bir daha geldiğimde hem hiç görmediklerime bakar, hem de öncekileri yeni gözle incelerim düşüncesiyle olsa gerek bir süre sonra gruptan koptum. Fotoğraf çekme eylemi ağır bastı. Nesrin’e de aynı şey oldu. Mine desen, zaten burada çalışıyor, arada odasını kolaçan etmeye gittiğinden bir görünüyor, bir kayboluyordu. Aramızda en fazla rehberlik hizmeti alan Volkan’dı, diğer gruptan hiç kopmadı.

Geçici sergileri es geçmedik. Hem boncuk sergisi, hem de Marmaray kazılarından çıkanlar sergisini gezdik. Bana göre ikinci sergi düzenleme olarak birincisinden daha iyi idi.

Sonra ne mi yaptık, buralara gelmişken Sultanahmet Köftecisine uğradık. Her zamanki gibi çok kalabalıktı.

Arkeolog, ressam ve müzeci Osman Hamdi Bey’in en önemli eserlerinden biri olan İstanbul Arkeoloji Müzelerine ya Gülhane Parkı’nın girişinden tabelaları sağ koldan takip ederek ya da üst taraftan, Sultanahmet’te Topkapı Sarayı'na girmeden Darphane binasının sağından aşağı inerek ulaşabilirsiniz.

İstanbul Arkeoloji Müzeleri - Adres: Osman Hamdi Bey Yokuşu Sokak, Gülhane/İSTANBUL Tel: 0212 520 77 40

HKPCG - 13: Tiyatro (BAYAZIT)

2007-12-01T14:59:00.000+02:00

Geçen Çarşamba iki hafta önceden biletlerini aldığımız Bayazıt adlı oyunu izledik. O gece önce Mine, ardından Nesrin ile buluştuk. Hacıbekir'de çay ve acıbademli sohbetten sonra Kadıköy Haldun Taner Sahnesi'ne gittik. Orada Ezgisu ve ardından Yeşim ve Mustafa ile kadro tamamlandı ve tiyatroya girdik.

Oyun özetle 4. Murat'ın Bağdat Seferi sırasında Topkapı Sarayı'ndaki entrikalar ve iktidar mücadelesini anlatıyordu. Popüler kültür bombardımanında yaşadığımız için upuzun diyaloglar ve bilerek yapılmış da olsa eski biçim bir tiyatro diline uyum sağlamak biraz güç oldu. Açıkçası oyundan çoğumuz sıkıldı. Sanırım en çok Mustafa beğendi. Oyunu belli bir süre sonra yazıldığı dönem olan 17. yüzyıl ve eserin sahibi, ünlü Fransız tiyatro yazarı Jean Racine’in gözüyle seyretmeye başladım. Tabi kolay olmadı ama oyuna daha fazla anlam vermeme katkı sağladı. Her zaman sinemayı tiyatroya yeğlemişimdir. Öte yandan iyi bir oyunun hakkını da teslim etmek lazım. Daha nice ve güzel oyunlar izlemek dileğiyle...

HKPCG - 12: Ev Partisi

2007-12-01T14:31:00.000+02:00

17 Kasım 2007'de Volkan ile birlikte Ev Partisi düzenledik. Geceye Esin'in elmalı keki, Nesrin'in kaktüslü-limonlu birası ve Sibel'in getirdiği midyeler ve eski yemek kitapları damgasını vurdu. Gerçi sadece içeceğinizi getirin, yiyecekler bizden demiştik ama söz dinlememişlerdi.

Kalabalık da olmadığımız için parti müzik, dans, eylence değil de daha çok yeme-içme ve sohbet havasında devam etti.

Yemek kitaplarıyla birlikte Sibel'in kendisine aldığı 1930'lardan kalma ev idaresi konulu kitaptan bazı bölümleri de ibretle okuduk. Kimi yerler elbette pek komik geldi bize. Ama yazıldığı dönemi ve içeriğindeki ciddiyeti farkedince, hak verdik, önemsedik (en azından ben). Gönül tabi ne ister, daha gülüşlü cümbüşlü partiler. Kalabalık ev partilerinde görüşmek üzere...

HKPCG - 11 : Çinili Hamam

2007-11-13T10:04:00.000+02:00

Önceki Cumartesi Serpil ile birlikte gerçekleştirdiğimiz 11. gezi hakkındaki izlenimlerimi ancak yazabiliyorum. Bildiğiniz gibi gezi mekanı bir hamamdı.

Çinili Hamam: Murat Reis Mahallesi Çavuşdere Caddesi Üsküdar/İstanbul
0216 334 97 10 (bayanlar bölümü) / 0216 553 15 93 (erkekler bölümü)

Çinili Hamam'a şu yolla gittik: Capitol'ün yanındaki İlahiyat Fakültesi Camiinin önünden karşıya geçtik, ilk aradan dümdüz aşağı yürüdük, sağ koldan devam ettik ve 100 m kadar sonra solumuzda Çinili Camiini, sağımızda hamamı gördük.

Çinili Hamam 1642'de I. Ahmet'in eşi, Sultan IV. Murad ile Sultan İbrahim'in annesi Mahpeker Kösem Sultan tarafından yaptırılmıştır. Adını tam karşısındaki Çinili Camiinden almış. İstanbul'da Fatih-Zeyrek'de aynı adda başka bir hamam daha var. Bizim gittiğimiz Bağlarbaşı'na yakın olanı.

Dışarıdan pek iyi gözükmese de Çinili Hamam'ın içi gayet iyiydi. Girişte ve bir kat üstte kapalı soyunma yerleri var. Kabininizin anahtarını yanınıza alıp hamamın içine giriyorsunuz. Ortada büyük bir göbek taşı, kurnaların üstünde hamam malzemelerinizi koyabileceğiniz bir bölüm ile iki kurnalı her odacıkta havlunuz için yüksekte ayrı bir raf mevcut. Bir mahalle hamamına göre oldukça temiz ve düzenli. Tam 5 natır çalışıyor. Hamam ücreti 12 YTL, kese ve masaj 5'er YTL. Hamam sefası sonrasında kendinize su veya Çamlıca gazozu ısmarlayabilirsiniz. Saç kurutma makinası yok, yanınızda getirmenizde yarar var. Önümüzdeki aylarda başka hamamlara da gideceğiz.

HKPCG - 10: İzci Parkı

2007-11-01T17:25:00.000+02:00

Geçen Pazar Volkan ile birlikte Altunizade'deki İzci Parkı'na gittik. Burası zamanında Abdülaziz'in av köşkünün bulunduğu bir koru imiş. Köşk şimdi İzci Müzesi olarak hizmet veriyor. Az aşağısında Milli Eğitim'e bağlı bir İzci Okulu var. İstanbul içinden ve dışından gelen izciler bahar aylarında bu parkta kamp kurarlar.

İzci Okulu'nun bahçesinde bir çay bahçesi vardır, burada çay-kahve ve çeşitli pide servisi yapılır. Hesaplıdır, hafta sonları biraz kalabalık olur ama genelde sakin ve sessizdir.

İzci Parkı'nın az aşağısında Hababam filmlerinin çekildiği, bugün Öğretmen Evi olan Adile Sultan Kasrı yer alır. Kasır bir süredir tadilatta ama bahçesinde yiyecek-içecek servisine devam ediliyor.

İzci Parkı'na gelecek ilk bahar yeni bir gezi düzenleyeceğim, bu sefer kaçırmayın derim. Etraf çok daha çiçek-böcek oluyor.

HKPCG - 9 : Bienal 2 ve Japon Lezzetleri

2007-10-26T12:11:00.000+03:00

Herkese merhaba,
Geçen Cumartesi Bienal'in AKM'deki bölümlerini tek başına gezdim. Başka gelen olmadı. Ama ilk kez iyi ki bu sefer kimse gelmedi diye sevindim. Bienal'in geçen ay Antrepo'da Nesrin, Serpil ve Arzu ile gezdiğimiz bölümleri daha enteresandı. Ama AKM'dekiler bana göre kötüydü. Bu sanatları anladığımı iddia etmiyorum ama bende bıraktığı genel izlenim, aşırı sıkıntı ve bunalımdı (hoş belki sanatçıların amacı da buydu, eğer böyleyse benim üzerimde istedikleri etkiyi yarattılar:(

AKM'den çıkıp Japon yemeği yemeden önce biraz Beyoğlu'nda dolandım. Tabi o hengame beni fazlasıyla yordu. Hemen Volkan'la buluşup Cafe Bunka'ya gittik. Biz burada 2 yıl kadar önce bir şeyler tatmış ve bağenmiştik. Ama ne hikmetse bu sefer yediklerimiz damağımıza uymadı.

Dedik bu böyle olmayacak, gezi mekanını beğenmedim, yemek de bizi sarmadı, hiç olmazsa tatlı iyi olsun.

İstiklal Caddesine Taksim tarafından girince 100 m. kadar ileride sağ kolda yer alan Ağa Cami'nden sağa dönün, 10 m. yürüdükten sonra solda Hacı Abdullah'a ulaşırsınız. Buraya hiç gelmediyseniz, tavsiye ederim. Birkaç kez gelmişliğim var. Bir de traji komik anım: 2001 krizinde AnaBritannica'da çalışırken bize 6 ay kadar maaş vermemişlerdi, yol ve yemek parası alıyorduk. Yemek için ticket verirlerdi, bir öğlen ay başında iş yerinden birkaç arkadaş Hacı Abdullah'a gelmiştik. Çıkışta ticket'larımızın çoğu bitmişti ama yine de birbirimize "değdi doğrusu" demiştik.

Lafı uzatmayalım, Hacı Abdullah'a bu gidişimizde sadece tatlı yedik. Resimde görüldüğü gibi hepsi birbirinden lezzetli idi. Burayı merak edenler için : www.haciabdullah.com.tr/

Herkes Kendi Parasini Ceker Gezileri – 9

2007-10-26T11:44:00.000+03:00

Merhaba,
Hepiniz umarim afiyettesiniz. Yeni gezi 2 etaptan olusuyor: BIENAL-2 ve Japon lezzetleri

20.10.2007 Cumartesi saat 16:00'da AKM nin onunde bulusuyoruz, BIENAL gezisine gelenler iceri ucretsiz girebilmek icin biletlerini yanlarinda getirsinler, bileti olmayanlar bileti giriste alabilirler. Ayni bilet 2 Kasim a kadar gecerli olmak uzere diger BIENAL mekanlarina ucretsiz giriste kullaniliyor. Bu gezi BIENAL gezisinin devami gibi gozukse de Volkan ile asil gitmek istedigimiz yer Istiklal Cad'sininbasindaki Japon Kultur ve Enformasyon Merkezi'nin alt katinda yer alan Japon Lokantasi.

Bienale gelmeyip sadece Japon yemegi yiyelim derseniz ayni gun saat 18:00 civari asagidaki adrese buyrun, bekleriz. CAFE BUNKA - İstiklal Cad. Fransız Konsolosluğu Arkası, Ana ÇeşmeSok. No:3
http://www.istanbullokantalari.com/detail.php?id=1102

Sevgiler
Orada, o saatte veya sonraki gezilerde gorusmek uzere...
Sule Gonulsuz
NOT: HKPCG bulusmalarinda once gelenler sonrakileribazen kapida cok bekliyor. Onerim gelen gidilecekmekanin icine girsin. Sonradan gelenler digerlerinintam nerede oldugunu ogrenmek icin beni arayabilir.

HKPCG - 8 Bienal

2007-09-19T17:42:00.000+03:00

Gecen Pazar bildiginiz gibi Bienal'e gittik: Nesrin, Serpil, Arzu ve ben.

Ben Bienal hakkinda sunu dusunuyorum: sanatta cok sey yapildi, yeni bir akim yaratmak kolay degil, cagdas sanat da ancak bu sekilde (Bienal'deki gibi) olur...

Ortaya bir olta attim, bakalim siz bu konuda yorum yapacak misiniz?

Bienal biletleri tam 10 YTL ama ayni bileti 3 farkli Bienal mekaninda kullanabiliyorsunuz, tabi bileti kaybetmezseniz :)

Serpil, "biz tek basimiza gitmeyiz, bir Bienal gezisi daha yap" dedi, ben de "olur" dedim. 4 Kasim 2007'den once bir Bienal gezisi daha yapacagiz, diger bir mekan olan AKM'deki cagdas sanat yapitlarini inceleyip ardindan, Beyoglu'nda baska seyler de yapacagiz ama ne oldugunu simdi belli degil, surpriz...

Herkes Kendi Parasini Ceker Gezileri – 8‏

2007-09-19T16:43:00.001+03:00

Merhaba,
http://hkpcg.blogspot.com/ adresindeki gezi bloguna gosterdiginiz ilgi ve sevgi icin tesekkur ederim. Arada blogu ziyaret edin, her bolumun sonunda YORUM kismi var, oraya yorumlarinizi birakabilirsiniz. Lunapark gezisiyle ilgili Serpil in yorumunu okumadiysaniz cok komik tavsiye ederim.
8. gezimiz Istanbul Bienali - 16.09.2007 Pazar saat14:15 te, Karakoy-Tophane de Bienal mekanlarindan biri olan Antrepo no 3'un onunde.
Giris fiyati tam: 10 YTL, ogrencilere 5 YTL.
Antrepo 3 Istanbul Modern Muzesinin bitisigi, Tophane nargilecilerinin (eski Amerikan Pazari) yaninda. Bienal birden fazla mekanda devam ediyor, Antrepo 3’teasagidakiler var: http://www.iksv.org/bienal10/detail.asp?cid=6&ac=entre_polis http://www.iksv.org/bienal10/detail.asp?cid=7&ac=ruya_evi
Orada, o saatte veya sonraki gezilerde gorusmek uzere...Sule Gonulsuz

Blog : TEMALI SANAL GUNLUK

2007-09-12T23:03:00.001+03:00

Merhaba Herkes Kendi Parasini Ceker Gezilerinin davetlileri,
Bugun aksam uzeri calisirken Osmanlica hakkindaki web siteme yeniden baktim. Yaz basinda siteyi guncellemeye baslamistim ama ftp ile sorunum var. Yeni yaptigim sayfalari internette yayinlayamayinca, dur sen dedim kendi kendime su bloglara bir bakayim. Gmail adresim var, onun blog sayfasi kolay geldi ve oturdum http://hkpcg.blogspot.com/ u hazirladim. Yaklasik 5 saattir ugrasiyorum, fena da olmadi hani...

Artik gezi duyurularini yine normal e-mailden yapacagim ama sonrasinda asagida gordugunuz gibi her bir duyuruyu ve sonrasinin yorumlarini burada yayinlayacagim.

Sag tarafta bazi kucuk anketler var, onlara eklemeler yaparim. Arada http://hkpcg.blogspot.com/ adresindeki blogu ziyaret edin. Her an bir surprizle karsilasabilirsiniz.

Sevgiler,
Sule Gonulsuz

HKPCG - 7 Oyuncak Muzesi

2007-09-12T22:55:00.000+03:00

(07.09.2007)

Merhaba Arkadaslar,

Korkmayin yeni gezi duyurusu yok. Sadece bir onceki gezi ile ilgili bir iki laf edip onumuzdeki hafta sonu icin plani olmayanlara bir onerim var.

Son gezimiz bildiginiz gibi Sunay Akin'in Istanbul Oyuncak Muzesi idi. Ikinci gez gittigim bu muzeye bu kez bana Mine, arkadasi Yeliz ve kuzeni eslik etti. Gezmesi, dusunmesi ve gecmise donmesi guzel bir mekan. Bu kadar ballandirmamin sebebini anlamaniz icingezmeniz gerekiyor, http://www.istanbuloyuncakmuzesi.com/

Tabi sadece sanal olarak degil, canli olarak gidin,gezin.

Bu hafta sonu Volkan ile programimizda degisiklikyapmasaydik, sizi Istanbul Tasarim Haftasi kapsamindaki eski Galata Koprusune cagiracaktim. Iki senedir bu hafta kapsamindaki sergilerin hic birine gidemedim ve bu sene de maalesef kaciriyorum. Haftasonu isiniz yoksa Balat’ta yer alan eski Galata Koprusune gidin derim. http://www.istanbuldesignweek.com/idw07tanitim.htm

Gelecek haftadan itibaren super geziler planliyorum.Artik sonbaharda gezilerin 2-3 takipcisini yalnizbirakmayin, siz de katilin…

Sevgiler,

Sule Gonulsuz Guvenc

Herkes Kendi Parasini Ceker Gezileri - 7‏

2007-09-12T22:52:00.000+03:00

(31.08.2007)

Merhaba,

Artik geziler daha aralikli oldu, hos birkac kisi disinda merak eden de yok :)

Her seferinde yeni gezi duyurusunu yaparken bir onceki gezi hakkinda size kisaca bilgi veriyorum, kuralimi bozmayayim: 6. geziye katilim muthisti... Ben, Volkan ve Nesrin super bir film seyrettik.

Film tahmin ettigim gibi cok basariliydi ve sulu gozlu biri olarak filmi seyrederken epey sivi kaybettim. Bir gun bir yerlerde, TV olabilir, dvd-vcd si elinize gecebilir veya bir sinema salonunda Kaldirim Sercesi – La Vie en Rose denk gelirseniz es gecmeyin derim.

Gelelim yeni gezimize:

7. Gezimiz Istanbul Oyuncak Muzesi- 02 Eylul 2007 Pazar saat 16:15 te Goztepe Tren Istasyonun onunde olacagim.

Daha once bu muzeye gittim, uzun uzadiya nasil gidilir tarif etmek yerine geleceklerle istasyonda bulusalim derim. Muze hakinda bilgi icin asagidaki linki inceleyebilirsiniz. Her zamanki gibi teklif var, israr yok.

http://www.istanbuloyuncakmuzesi.com/

Bilmeyenler icin geveze sair Sunay Akin in kurdugu bir muzedir. Ben muzeden etkilendim, bir kere daha gitmek istedim. Orada, o saatte veya sonraki gezilerde gorusmek uzere...

Herkes Kendi Parasini Ceker Gezileri - 6

2007-09-12T22:37:00.000+03:00

(14.08.2007)
Merhaba,
Bu gezilerden vazgectigimi dusunenler yaniliyor, yanlizca su siralar biraz yogundum. Sinemaya bir sekilde vakit yaratabiliyorum. Bu gezimizde de bulusma mekanimiz sinema. (Markalar dergisinde sinema uzerine bir yazim da yayimlandi ayiptir soylemesi.)

Bu sicaklarda hala serin sinema salonunda guzel film seyretme zevkine varamayanlar icin son cagri...

Herkes Kendi Parasini Ceker Gezileri - 6
15 Ağustos 2007 Carsamba (yarin) - Capitol Sinemasi – 20:45 seansi
Kaldirim Sercesi – La Vie en Rose, Edit Piaf’in biyografisi.
Saat 20:00 gibi sinema gisesinde oluruz, ne olur ne olmaz biletleri biraz once almak lazim.

Biraz ic burkucu bir hikaye olsa da, Fransiz sinemasi, guzel muzikler ve sinemanin buyusu derseniz bekleriz…

Orada, o saatte veya sonraki gezilerde gorusmek uzere...

HKPCG - 5 mehtapli geceden hatiralar

2007-09-12T22:35:00.000+03:00

(02.08.2007)

Merhaba Arkadaslar,
Bildiginiz gibi gecen hafta sonu vapurla Mehtapli Geceler turuna katildik. Katilim gene azdi (Mine, Nesrin, Murat, Volkan ve ben).

Bogazda gezmek her zaman guzel elbet. Vapur biraz kalabalikca idi, kendimize sessiz bir yer bulduk, sesli olan bolumde fasil, ust katta ise pop agirlikli her telden muzik vardi ve donus yolunda epey oynadilar da. Biz sohbet ve seyiri tercih ettik, tabi bir de bol bol fotograf cekmeyi. Nesrin o gun bize gelirken kendisine digital fotograf makinasi almisti ve gercekten cocuklar gibi sendi. Cok da guzel fotograflar cekti.

Bu hafta gezimiz yok. Az da olsa beklenti uyandirmis olabilirim diye, sizleri merakta birakmamak icin haber vereyim dedim. Gezilerimize bir kere katilmis veya hic katilmamis arkadaslar uzerinde de -yine gidemeyecegim- stresi yasatmayayim dedim. Amaaaaa geziler onumuzdeki hafta devam edecek :)

Herkese iyi hafta sonlari
Sule

Herkes Kendi Parasini Ceker Gezileri - 5

2007-09-12T22:29:00.000+03:00

(25.07.2007)
Merhaba
5. gezimiz: 28.07.2007 Vapurla Mehtapli Geceler saat 17:00’da Bostanci Iskelesinde bulusuyoruz.

Bostanci-Moda-Kadikoy-Eminonu-Uskusar-Besiktas-Ortakoy-Cengelkoy-R Kavagi-A. Kavagi, vapur yaklasik 2 saat A.Kavaginda duruyor ve sonra ayni yerlere ugrayarak geri donuyor.

Asagida IDO nun bu gezi hakkindaki sayfasini bulabilirsiniz:
http://www.ido.com.tr/index.cfm?page=SubPage&textid=1083&ln=tr

Bu gezimizi Mine onerdi, ben de ay takvimine baktim ve dolunaydan 1 gece oncesindeki bu tarihi uygun buldum. Iki yil once ayni Mehtapli Geceler e katilmistik ama ilk duraga gec geldigimiz icin disarida oturacak yer yoktu, kalabalikti ve mehtabi gorememistikL Bu sebeple Bostanci’dan aslinda 18:10 da kalkacak vapurda erken yer kapmak icin 17.00da bulusuyoruz. Cok kisiye yer tutamayiz, isteyenler bizim gibi erken gelmeye calisin.

Orada, o saatte veya sonraki gezilerde gorusmek uzere...

HKPCG - 4 MODA CAY BAHCESI

2007-09-12T22:14:00.000+03:00

(18.07.2007)

Merhaba,
Gecen Cuma 4. gezimizde Moda cay bahcesindeydik. Okeyi bosverdim ama en azindan tavlayi bahcedeki masalarda oynamaya izin verirler diye dusunmustum, Burak vermezler demisti ve onun dedigi olduL Biz de -Canan, Burak, Nehir, Nesrin, Askin, Murat, Sibel, Volkan ve ben- sohbet ettik, cay ictik. Donuste kalanlar asagiya deniz kenarina indi ve neden yukarida saatlerce pismisiz diye hayiflandi...

Herkes Kendi Parasini Ceker Gezileri - 4

2007-09-12T21:30:00.000+03:00

(18.07.2007)

Merhaba,
Bildiginiz gibi 3. gezimizde Istanbul'un ilk cagdas sanat muzesi olan Istanbul Modern e gittik (Nesrin, Mine, Volkan ve organizator). Gecici sergide 2 fotograf sanatcisinin eserleri vardi, neredeyse her fotografa yorumlar yaptik, pek biliriz ya:) Sergileri gezmeden evvel de super manzarali cafesinde (bkz. ekteki foto) bir seyler yudumladik. Muzeden cikinca da Galatasaray-Tunel yapip arada Milano dondurmacisindan dondurma yedik (herkes begenmedi gerci ama ben seviyorum). Yediginiz ictiginiz sizin olsun siz gorduklerinizi anlatin - denir ama ben yediklerimizi de anlatip sizi ozendirmek istedim.

Simdi oyun zamani - - -

4. gezimiz 20Temmuz 2007 Cuma saat 21:00 de
Moda Cay Bahcesi okey-tavla-sohbet partisi. Hicbirine katilmak istemezseniz, asagi inip deniz kiyisinda gezersiniz.

Moda'daki Dondurmaci Ali Usta dan saga kivrilin, 30 m. kadar asagidaki sag kolda baslayan cay bahcelerinin ilkinde (orasi daha aydinlik ve okey tavla var:) bulusuyoruz.

Orada, o saatte veya sonraki gezilerde gorusmek uzere...

Herkes Kendi Parasini Ceker Gezileri - 3

2007-09-12T21:24:00.000+03:00

(12.07.2007)

Merhaba Arkadaslar,
Herkes Kendi Parasini Ceker Gezileri - 2 ye katilim yoktu, sadece organizator ve Volkan filme gitti. Bu filmi izlemediginiz icin cok sey kacirmadiniz ama benim gibi -yaz gun ve gecelerinde serin sinema salonlarini pek severim ve siradan piyasa filmlerine alternatif bir seyler seyretmek isterim- derseniz, Ask Manzaralari-Scenes of a Sexual Nature i vizyondan kalkmadan seyredin derim.

Gelelim 3. gezimize:

14 Temmuz 2007 Cumartesi - saat 16:15'te.
ISTANBUL MODERN in girisinde bulusuyoruz, 16:30 a kadar belki gelen olur diye bilet gisesinin onunde bekleyip iceri girecegiz.

Surekli sergi: Modern Deneyimler, Sureli sergi: Adreas Gursky ve Ahmet Polat in fotograf sergisi ve baska seyler…

Meclis-i Mebusan Cad. Liman İsletmeleri Sahası Antrepo No:4
Karaköy - İSTANBUL
GIRIS UCRETI: Yetiskinler : 7 YTL
Ogrenci, ogretmeni 20 kisiden fazla gruplar ve 65 yaş ustu: 3 YTL

http://www.istanbulmodern.org/download_files/ist.mod.kroki.jpg
http://www.istanbulmodern.org

Bilmeyenler icin: Karakoyden once Tophane de yer alan Amerikan Pazari-Nargilecilerin orada. Muzeye hic gitmeyenler bu sefer olmasa bile baska bir gezide veya bireysel olarak gitmelerini tavsiye ederim. Muzedeki yapitlar disinda, kutuphanesi, muthis manzarali cafe-restaurant i gormeye deger...

Orada, o saatte veya sonraki gezilerde gorusmek uzere...

HKPCG -1 LUNAPARK

2007-09-12T21:17:00.001+03:00

Ilk gezimizde pek eglendik. E-mail listesindeki 8 arkadasim ile Serpil in +4 arkadasi katildi.

Herkes Kendi Parasini Ceker Gezileri - 2‏

2007-09-12T19:38:00.001+03:00

Merhaba,
2. gezimiz 10 Temmuz 2007 Sali - Capitol Sinemasi
Ask Manzaralari-Scenes of a Sexual Nature filmi 20:15 seansi.
Sali gunu saat 16:30 a kadar - ben %100 gelecegim ama anca seans saatine yetisirim, onceden bilet almaya vaktim yok - diyenler beni haberdar edebilir, onlara da internetten bilet alabilirim.

Orada, o saatte veya sonraki gezilerde gorusmek uzere...
Sule Gonulsuz

Herkes Kendi Parasini Ceker Gezileri - 1 carpisan arabalarda bulusulacak‏

2007-09-12T18:07:00.000+03:00

(05.07.2007 )

Merhaba,
Ilk gezide az daha bulusamayacaktik. Arkadasim Mine dedi ki bizim Lunapark ta donme dolap yok:) O zaman buyukler icin olan carpisan arabalarin onunde bulusalim, olur mu?

Herkes Kendi Parasini Ceker Gezileri - 1
06 Temmuz 2007 Cuma (yarin) Bostancı Gosteri Merkezi bitisigindeki Lunapark tabuyukler icin olan carpisan arabalarin onunde saat 21:15 te bulusuyoruz.

Bir iki oyuncaga binip gulup eglenecegiz.
Orada, o saatte veya sonraki gezilerde gorusmek uzere...

Sule Gonulsuz

Gezilerin ve duyuru biçiminin açıklaması

2007-09-12T18:03:00.000+03:00

(05.07.2007 )

Merhaba,
Herkes Kendi Parasini Ceker Gezileri'nde organizator olarak maalesef kurallari ben belirliyorum. Amacim cok kalabalik ve giderek artan sayiyla buyuk organizasyonlar yapmak degil. Sadece arkadaslarimi gormek icin plan program yapamiyorum, bu yontemle Volkan'la bazi gidecegimiz yerleri bazi arkadaslarimizi (belki onlarin da tanimadigim birkac arkadasi dahil olmak uzere) da davet etmek istedim.
hotmail adresim Turkce karakter uyumsuzlugu gosterebiliyor, bu sebeple gezi duyurularini bundan boyle 2 e-mailimle birlikte ayni anda yapacagim.

2007-09-12T17:59:00.000+03:00

Herkes Kendi Parasini Ceker Gezileri
ACIKLAMALAR:

Is bu geziler Sule Gonulsuz Guvenc (bundan boyleorganizator) in kafasina gore istedigi zaman duzenlenecek ve sizlere en az 1 gun once e-maille duyurulacaktir.
Bu gezilere organizatorun ve Volkan Guvenc in bazi arkadaslari davet edilecektir.
Gezilere kimlerin gelecegi takip edilmeyecektir, sizler kendi aranizda isterseniz haberlesirsiniz ama organizator kimlerin geldigini gezi yerinde ogrenecektir.
Herkes kendi parasini odeyecektir.
Her zaman teklif vardir, israr yoktur.
Gezilere davet edilenler elbette eslerini, gezininicerigine gore cocuklarini veya birkac arkadasini beraberinde getirebilir.
Gezi sirasinda veya sonrasinda bir yerlerde yiyip icme onerilirse toplu olarak veya onerilere gore gruplara ayrilinabilir, ayni veya farkli yerlere gidilebilir.
Gezinin kendisi yeme-icme uzerineyse veya konser, tiyatro gibi bir seyse organizator bilet ve diger ucretlerin organizasyonunu yapacak ve sizebildirecektir.
Gezilerde o gelirse, ben gelmem yoktur.
Sonraki gezilerin nerede ve ne zaman olacagi konusunda organizatore baski yapmak da yoktur.
Gezilere katilim yogun olmayabilir ama hepsine en azindan organizator :) ve cok buyuk olasilikla VolkanGuvenc gelecektir.
Gezi programlarini organizator tek basina belirler. Bazi oneriler olursa, kulak asmayabilir (enkotu kural da bu oldu:(

Bu geziler nasıl ortaya çıktı?

2007-09-12T17:47:00.000+03:00

(05.07.2007 )

Merhaba,
Cok kisa bir sure once aniden kafamda bir isik cakti ve bu gezileri organize etmeye karar verdim. Gectigimiz birkac yil boyunca arkadaslarimla cok az gorustugum ve iyi plan yapamadigim icin boyle bir yontem buldum. Gezi aciklamalarini asagida bulabilirsiniz.

Herkes Kendi Parasini Ceker Gezileri - 106 Temmuz 2007 Cuma (yarin)
Bostancı Gosteri Merkezi bitisigindeki Lunapark ta Donme dolabin altinda saat 21:15 te bulusuyoruz. Bir iki oyuncaga binip gulup eglenecegiz.

Orada, o saatte veya sonraki gezilerde gorusmek uzere...
Sule Gonulsuz